High Fidelity

“High Fidelity” ...μια υπέροχη ταινία που μέσα της θα βρεις πρόσωπα να ταυτιστείς, καταστάσεις που έχεις ζήσει - ζεις και γεγονότα που σε έχουν στιγματίσει.

Η ταινία έχει βασιστεί ομώνυμο στο βιβλίο του Nick Hornby το οποίο είναι πολύ πιο «πλούσιο» από την ταινία και σίγουρα αξίζει να διαβάσετε. Θα μπορούσα να γράψω αρκετά, πιστεύω όμως πως δεν θα μπορούσα να θέσω καλύτερα το θέμα από την Χίλντα Παπαδημητρίου, μεταφράστρια και για αρκετά χρόνια, ιδιοκτήτρια δισκάδικου στην πλατεία της Νέας Σμύρνης...

«Άκουγα μουσική επειδή ήμουν δυστυχισμένος ή ήμουν δυστυχισμένος επειδή άκουγα μουσική;»

Ρομπ Φλέμινγκ

O Ρομπ Φλέμινγκ είναι ο ιδιοκτήτης του δισκάδικου "Η Υπεράσπιση του βινυλίου", στο βόρειο Λονδίνο, Περνάει τις μέρες του με τους υπαλλήλους του, τον Μπάρι και τον Ντικ, φτιάχνοντας λίστες με το Τορ 5 των τραγουδιών που μιλούν για τη βροχή, το θάνατο, την... Τσαγκαροδευτέρα και ούτω καθεξής, και πιστεύουν ακράδαντα ότι σημασία δεν έχει το πώς είσαι, αλλά το τι σου αρέσει. Όταν τον παρατάει η κο­πέλα του η Λόρα, ο Ρομπ παθαίνει τη σχετική κατάθλιψη, νιώθει όμως και ανακού­φιση: διότι πώς μπορεί να αντέξει η σχέ­ση με μια γυναίκα που έχει τέτοια φριχτή συλλογή δίσκων; Έτσι ο Ρομπ, για να παρη­γορηθεί, κάνει το αυτονόητο: ξανατακτοποιεί τη συλλογή των δίσκων του, κατά ημερομηνία αγοράς αυτή τη φορά. Τι γίνεται όμως όταν έχεις πατήσει τα τριάντα έξι, είσαι μόνος και «...οι φίλοι σου μοιάζουν να μην είναι φίλοι πια, αλλά όσοι άνθρωποι δεν έχεις χάσει ακόμα τα τηλεφωνά τους;».

Ο Νικ Χόρνμπι, στο δεύτερο αυτό βιβλίο του, μιλάει για το Rock και την ισόβια σχέση μας μαζί του, για την ενηλικίωση και την άρνηση της, για τους άντρες και τις γυναίκες και τις ερωτικές σχέσεις, για το πόσο ζορίζει η ζωή όσο περνούν τα χρόνια και τη ματαιότητα του να την αποφεύγεις χώνοντας το κεφάλι σου στην άμμο…συγγνώμη, σ՛ ένα ράφι με δίσκους ήθελα να πω. Στο τέλος του «High Fidelihty» ο Ρομπ αποφασίζει να μεγαλώσει, χάρη στη βοήθεια και τη συμπαράσταση της Λόρα, χωρίς να αλλάξει την ουσία του ποιος είναι. Ο Χόρνμπι το λέει ξεκάθαρα: οι γυναίκες σαν να ξέρουν κάτι παραπάνω για τη ζωή και την ενηλικίωση, κι ας τους αρέσουν ενίοτε οι Simple red και οι Simple Minds.

Στα χέρια ενός άλλου συγγραφέα το βιβλίο θα ήταν μια σκέτη γκρίνια για την αδυναμία των αντρών να «δεσμευτούν», για την κρίση των σχέσεων και για γυναίκες μόνες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Στα χέρια του Χόρνμπι γίνεται μια ξεκαρδιστική ιστορία με αισιόδοξο τέλος, διανθισμένη από σκέψεις και απορίες που έχουμε όλοι, άντρες και γυναίκες, όπως: είναι αδιανόητο να γράφεις σε μία κασέτα δύο τραγούδια του ίδιου συγκροτήματος και δεν ξεκινάς ποτέ με τη μεγάλη επιτυχία, διότι κανένας δε θα ακούσει παρακάτω την κασέτα ποιο είναι το Τορ 5 των τραγουδιών που θα ήθελες στην κηδεία σου γιατί οι καλύτερες ατάκες μάς έρχονται αφού κλείσουμε το τηλέφωνο՛ μήπως φταίει ο ΑΙ Green για τις υπερβολικές απαιτήσεις που έχουμε από τον έρωτα; Τελικά, μέσα από τραγούδια και συμβάντα αστεία και πικρά, το «High Fidelity» είναι ένα βιβλίο που μας προτρέπει ανοιχτά να πάψουμε να φοβόμαστε τον πόνο και το θάνατο και να αρχίσουμε να ζούμε τη ζωή όσο είναι καιρός…